#ZIE

#ZIE


Ik vraag je niet te kijken, ik vraag je kijk, en zie;

deze vrouwen met blauwe plekken en eelt op hun ziel.

Trots op zichzelf, op wie ze zijn.

En dan hoop ik dat jij ziet,

wat anderen niet willen zien.

 

De meeste mensen identificeren zich eerder met ellende ver van mijn bed, dan van de naaste buren. Ver is veilig. Wat er bij de buren gebeurd, zijn onze zaken niet. Maar is dat zo? De opmerking hierboven snijd wat mij betreft volledig de problematiek aan waarmee we in Nederland op het gebied van Huiselijk Geweld te maken hebben. Omdat wij denken in een volledig geciviliseerd land te wonen geloven wij niet dat Huiselijk Geweld op (grote schaal) voorkomt. En zeker niet in de hogere sociale klasse, bij gestudeerde vrouwen met een goede baan. Helaas is niets minder waar en de cijfers zijn wat dat betreft dramatisch. Het is een maatschappelijk probleem, en de maatschappij, dat zijn wij. Om hier verandering in te brengen is er een verandering van de maatschappij nodig. En die verandering geld voor iedereen.
Met mijn foto’s hoop ik vrouwen in een gewelddadige situatie te kunnen laten inzien dat ook zij de kracht bezitten er uit te komen. Dat er hulp is, waar ze naar kunnen zoeken, waar ze om kunnen vragen en welke ze kunnen krijgen. Maar ook hoop ik dat zij die mijn foto’s bekijken hun omgeving anders gaan zien, want ook jij kunt in je omgeving iemand hebben die op dit moment in een gewelddadige situatie zit. Die moeder van dat vriendje, een collega, de buurvrouw, een zus. Als ik niet die helpende hand had gevonden stond ik niet waar ik nu sta.

Mijn droom is een stukje maatschappelijke bewustwording te bewerkstelligen. Omdat er nog veel te winnen valt op het gebied van het beeld van de vrouw in de maatschappij. Omdat het niet ok is je ogen te sluiten. Omdat je wél kunt ingrijpen als je merkt dat het bij de buren niet goed gaat. Dat blauwe plekken niet privé zijn. Dat het heel goed zou kunnen zijn dat die buurvrouw, collega, familielid of moeder van dat vriendje van je zoon of dochter juist heel graag geholpen wil worden maar niet weet hoe ze dat vragen moet. Of aan wie. Gewoon uit pure angst.

Wat zou het mooi zijn als we niet alleen een jaarlijkse week zonder geweld zouden hebben, maar een wereld zonder geweld. Hoop doet leven, en vele druppels koelen een gloeiende plaat ook af. Als je maar lief genoeg bent krijg je waar je recht op hebt. Ik weet nu dat dit niet waar is. Dat je er om vragen moet. Ik hoop vrouwen te kunnen inspireren voor zichzelf te kiezen en te vragen om hulp. Want die is er.
 

Lopende expositie;

    11 december t/m 18 december Zwolle

Eerder geweest:
    30 november tot 11 december looproute Cityplaza Nieuwegein
    20 november tot 30 november Mariaplaats/Zadelstraat Utrecht   
    13 november tot 20 november Belcour/Emmalaan Zeist - klik hier voor het artikel in het AD
    23 oktober tot 13 november Plantsoenstraat Rhenen
    9 oktober tot 23 oktober 2017 Kees Stipplein Veenendaal.
    21 november t/m 4 december 2016 Domplein, Utrecht.
    4 t/m 11 november 2016 Eemplein Amersfoort,
    11 t/m 21 november 2016 Einde Slotlaan bij busstation Zeist,
    23 november t/m 4 december 2015, Mariaplaats, Utrecht
    24-11 2014 t/m 2-1-2015 Gemeentehuis Nieuwegein
    24-11 t/m 19-12 2014 Stadhuisbrug, Utrecht
    14 t/m 28 februari 2014, Waterloopplein, Stopera Amsterdam


Share by: